ในฐานะบุตรคนที่สี่ของตระกูลหลง Long Lie เป็นคนคลั่งไคล้วิทยายุทธ์โดยกำเนิด เขาไม่สนใจวิชาความรู้ด้านการบริหารจัดการที่ตระกูลหลงปลูกฝังไว้เลยแม้แต่น้อย และฝึกฝนวิชาดาบของตัวเองวันแล้ววันเล่า
ทว่าภายในใจของ Long Lie มักมีเสี้ยนหนามเล่มหนึ่งอยู่เสมอ เสี้ยนหนามนั้นมาจากพี่น้องของเขา… Long Lie ในฐานะบุตรคนที่สี่ของตระกูลหลง ชอบฝึกฝนศิลปะการต่อสู้โดยกำเนิด เส้นทางปราณดาบที่เขาค้นคว้าคือปราณดาบหนักขนาดมหึมา เมื่อเหวี่ยงออกไปก็สามารถ “ผ่าภูเขาแตกหิน” ได้ตามความหมายจริง ๆ และทำลายการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดทุกรูปแบบได้อย่างง่ายดาย
ท่าไม้ตายที่ใหญ่ที่สุดของเขาคือการรวมปราณดาบสีทองขนาดมหึมาขึ้นมา จากนั้นขับเคลื่อนด้วยปราณสังหารในร่างกาย พุ่งเข้าหาข้างหน้าพร้อมกับดาบ ท่วงท่าอันน่าสะพรึงราวกับจะทลายทุกสิ่งได้!
ในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลหลง Long Lie อาจถือว่าโชคดี — ตระกูลสามารถมอบวิธีการฝึกฝนทุกอย่างที่ผู้รักวิทยายุทธ์โดยกำเนิดอย่างเขาต้องการ และของบำรุงรากฐานต่าง ๆ ให้เขาได้ ก้าวหน้าไปบนเส้นทางวิทยายุทธ์ได้อย่างราบรื่น
และ Long Lie ก็เป็นตัวตนที่พิเศษจริง ๆ ในหมู่เก้าบุตรของตระกูลหลง — ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่มีความสนใจในตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเลยแม้แต่น้อย
ในฐานะตระกูลอันดับหนึ่งที่ยุทธภพยอมรับ ตระกูลหลงไม่เคยละเลยการสั่งสอนบุตรหลานของตน
ฐานะของตระกูลหลงกว้างใหญ่ นอกจากงานยุทธภพทั่วไปแล้ว ตระกูลยังเกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจ การหลอมโลหะ การคมนาคม โรงเหล้า และอุตสาหกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย
เพียงแต่ มารยาทและดนตรีรำ กลอนและคณิตศาสตร์ ไม่เคยอยู่ในความสนใจของ Long Lie มีเพียงวิทยายุทธ์อันแข็งแกร่งเท่านั้นที่เป็นเป้าหมายที่ Long Lie ใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก
ก่อนถึงวัยฝึกวิทยายุทธ์ Long Lie มักตามอาจารย์ในบ้านไปติด ๆ เพื่อดูพวกเขาฝึกวิทยายุทธ์
ถึงขั้นเลียนท่าของผู้ใหญ่ด้วยร่างกายอันน้อยนิดของตัวเอง แม้จะไม่มีลำดับท่าที่ถูกต้องเลย แต่ก็ทำให้ผู้ใหญ่ยิ้มออกมาได้
“เด็กคนนี้ในอนาคตต้องเป็นวัสดุดีสำหรับฝึกวิทยายุทธ์แน่นอน” ผู้ใหญ่ลูบหน้าผากเขาแล้วพูดพล่อย ๆ คำนั้นทิ้งความประทับใจลึกซึ้งไว้ในใจ Long Lie นับจากนั้น การเป็นนักยุทธ์อันดับหนึ่งของตระกูลหลงอย่างแท้จริงก็กลายเป็นความปรารถนาในใจของ Long Lie
แต่ความปรารถนานี้สำหรับเขากลับใช้ทั้งชีวิตก็ไม่อาจบรรลุได้ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะน้องชายของเขา — Long Wu
จนกระทั่งนานมากหลังจากนั้น Long Lie ก็ยังนึกถึงอยู่บางครั้งว่าเคยมีสักหนึ่งหรือสองครั้งที่เขากับ Long Wu แอบหนีคนรับใช้ปีนขึ้นไปบนกำแพงลานบ้านเพื่อแอบดูศิษย์ในบ้านฝึกวิทยายุทธ์…
หนึ่งหรือสองครั้งนั้นดูเหมือนจะจบลงด้วยการถูกผู้ใหญ่จับได้ และแม้จะถูกลงโทษ ทั้งสองก็ยังผลักความผิดไปให้กันและกันว่าเป็นความคิดของอีกฝ่าย
แต่วันเช่นนั้นจะไม่มีอีกแล้ว ทุกอย่างคงเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนที่ทั้งสองเริ่มฝึกวิทยายุทธ์พร้อมกัน
บางทีสำหรับวิทยายุทธ์แล้ว พรสวรรค์อาจสำคัญกว่าความขยันหมั่นเพียรจริง ๆ ตั้งแต่ Long Lie กับ Long Wu เริ่มฝึกวิทยายุทธ์ด้วยกัน Long Lie ก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าพรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์ของ Long Wu สูงกว่าเขามาก ทั้งสองเรียนท่าเดียวกัน สุดท้าย Long Wu ก็แสดงออกได้ดีกว่า Long Lie เสมอ และ Long Wu ดูเหมือนจะไม่เคยเป็นเหมือน Long Lie — ที่หมกตัวอยู่ในลานฝึกทั้งวัน สำหรับเขาแล้ว ท่าที่สมบูรณ์แบบดูเหมือนมีมาแต่กำเนิด ไม่น่าภาคภูมิใจเลย
และสิ่งที่ทำให้ Long Lie เริ่มอิจฉาและถึงขั้นเกลียด Long Wu นั้น คือท่าทีของผู้เฒ่าตระกูลหลง ตั้งแต่ทั้งสองฝึกวิทยายุทธ์ด้วยกันมา ผู้เฒ่าตระกูลหลงก็เอาแต่ชื่นชม Long Wu เรียกเขาว่าความหวังของตระกูลหลง เป็นอัจฉริยะที่โลกไม่เคยมี สำหรับ Long Lie แล้ว เขาคิดไม่ออกว่า ทั้งที่ตัวเองมีท่าทีต่อวิทยายุทธ์จริงจังกว่า Long Wu มาก และฝึกฝนขยันกว่ามาก แล้วทำไมไม่เพียงฝีมือของ Long Wu แซงเขาไปอย่างง่ายดาย แต่ยังขวางอยู่ข้างหน้าเขาและกวาดเกียรติยศไปทั้งหมด เมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดและอิจฉาจึงเริ่มงอกในก้นบึ้งใจของ Long Lie
ไม่นานหลังจากนั้น Long Wu ก็เรียนรู้วิทยายุทธ์ที่ตระกูลหลงสะสมไว้จนหมด จากนั้น Long Wu ก็ออกจากลานฝึก สำหรับ Long Wu แล้ว วิทยายุทธ์เป็นเพียงวิธีหนึ่งที่เขาใช้บรรลุเป้าหมาย ไม่ใช่ทั้งหมดของเขาเลย
มองแผ่นหลังของ Long Wu ที่จากไปอย่างสบาย ๆ Long Lie ก็แค้นใจไม่หาย เขาสาบานในใจว่า สักวันจะต้องเอาชนะน้องชายคนนี้ให้ได้ จะต้องทุบรอยยิ้มจืดจางที่น่ารังเกียจยิ่งนั้นให้แตกสลาย!
ปีที่สิบของ “องค์กร” เกิดเรื่องใหญ่ในตระกูลหลง — “Long Tairan” หัวหน้าตระกูลหลงเสียชีวิตอย่างพิลึกกะทันหัน และก่อนตายไม่ได้ระบุผู้สืบทอด ส่วน Long Wu ผู้เป็นคู่แข่งคนสำคัญของตำแหน่งหัวหน้าตระกูลก็เสนอตัวว่าจะออกจากเรือนใหญ่ตระกูลหลง ไปพำนักชั่วคราวที่เรือนนอกของตัวเอง — จวงซิงหลง และสืบหาความจริงของการตายของหัวหน้าตระกูลคนเก่าต่อไป
และทั้งหมดนี้แทบไม่เกี่ยวกับ Long Si เลย เขาเพียงรู้สึกว่าตัวเองยิ่งไม่มีโอกาสเอาชนะ Long Wu แล้ว
ทว่าโอกาสที่ Long Lie เฝ้าฝันถึงทั้งวันทั้งคืนกลับมาถึงอย่างกะทันหันในปีที่สิบสองของ “องค์กร”
วันนั้น “Long Yijue” พี่สาวคนที่สองของ Long Lie ส่งคนมาที่เรือนของ Long Si และบอกจุดประสงค์ตรง ๆ ว่าอยากขอให้ Long Lie ลงมือ ร่วมกับ Long Er บุกจวงซิงหลงในยามวิกาลเพื่อสังหาร Long Wu
ตามที่คนที่มากล่าวอ้าง Long Er วางแผนล่วงหน้าไว้แล้ว โดยส่งตัวคนที่แข็งแกร่งที่สุดข้างกาย Long Wu ออกไปก่อน ซึ่งยิ่งทำให้ Long Lie มั่นใจว่านี่คือโอกาสทองในการประลองกับ Long Wu เขาจึงตกลงทันที
คืนนั้น Long Er, Long Si และ Long Jiu นำทหารตายในสังกัดล้อมจวงซิงหลงอย่างลับ ๆ และทั้งสามก็อ้างว่าจะมาเยี่ยม พร้อมคนรับใช้หนึ่งสองคนเข้าสู่จวง จากนั้นก็ลงมือกะทันหันระหว่างพูดคุยกับ Long Wu ความวุ่นวายภายในตระกูลหลงก็เริ่มต้นขึ้นกลางคืนฝนตกเช่นนี้
สำหรับ Long Si แล้ว เขารอโอกาสนี้มาทั้งชีวิต โอกาสที่จะพิสูจน์ตัวเอง ทว่าผลลัพธ์กลับเป็นว่าเขาพ่ายแพ้อีกครั้ง พ่ายแพ้ต่อดาบของ Long Wu และราคาของความพ่ายแพ้ครั้งนี้คือชีวิตของตัวเอง
“ทำไมกัน พวกเราต้องกลายเป็นศัตรูกันถึงเพียงนี้…”
ท่ามกลางความลำบาก เขามองเห็นร่างสูงเพรียวผู้หนึ่งยืนตระหง่าน รัศมีงดงามดั่งเดิม ถอนหายใจเช่นนั้น
ใช่แล้ว เพราะอะไรกันเล่า ต่อให้ Long Lie จะไม่ยอมรับสักเพียงใด จะเสียใจสักเพียงใด แต่เดิมทีเขาเพียงอยากเอาชนะสักครั้งเดียวเท่านั้น…