ความทรงจำ
บุปผาความทรงจำของเยียนเอ๋อร์
ในเวลานั้น ชาวยุทธ์มากมายลอบพูดคุยกันว่า เจ้าสำนักกระบี่เจิ้งหมิงไปก่อหนี้รักไว้ในโรงมหรสพ ถึงขั้นเล่าลือกันว่านักดนตรีหญิงของโรงแห่งนั้นกำลังตั้งครรภ์บุตรของเขา
ห้วงที่ 1 ลำนำฟุ้งเฟ้อ
เสียงสตรีใสกังวาน: พี่เยียนเอ๋อร์ วันนี้ถึงคิวเพลงลำนำโลกมายาของพี่แล้ว คนนั่งข้างล่างเต็มเลย
เยียนเอ๋อร์: เจ้าพูดจนข้าชักประหม่าหมดแล้ว อึก
เสียงสตรีใสกังวาน: ชีพจรเช่นนี้ สามเดือนแล้วหรือ
เสียงสตรีใสกังวาน: เจ้าสำนักหมิงที่มาดูการแสดงบ่อย ๆ ใช่หรือไม่
เยียนเอ๋อร์: วันนั้นหลังดื่มสุรา เฮ้อ เขาบอกว่าจะพาข้ากลับไปเป็นภรรยาเจ้าสำนัก
เยียนเอ๋อร์: เจ้าว่าชีวิตในสำนักฝ่ายธรรมะชื่อดัง จะมั่งมีกว่าที่นี่หรือไม่
เสียงสตรีใสกังวาน: ดีจริง ในที่สุดพี่ก็หลุดพ้นจากความลำบากเสียที
เสียงสตรีใสกังวาน: น้องดีใจแทนพี่ด้วย
เสียงสตรีใสกังวาน: เมื่อใดข้าจะได้
เจ้าพิธีโรงงิ้ว: เชิญชมบทเพลงถัดไป ลำนำโลกมายา
ห้วงที่ 2 สายเลือด
เจ้าสำนักหมิง: นำทองคำเหล่านี้ไป จัดการให้เรียบร้อย อย่าทิ้งร่องรอยไว้
มือสังหาร: เด็กในท้องมิใช่ลูกของเจ้าสำนักหรือ แม้แต่เด็กก็ต้อง
เจ้าสำนักหมิง: สายเลือดแห่งสำนักกระบี่เจิ้งหมิงของข้า จะกำเนิดจากสถานที่เช่นนั้นได้อย่างไร
มือสังหาร: เข้าใจแล้ว
ห้วงที่ 3 ลงสู่ทะเลสาบ
เสียงกรีดร้องของเหล่าสาวใช้: กรี๊ดดดดด
เสียงตะโกนของผู้เฝ้ายาม: มือสังหาร
เยียนเอ๋อร์: นี่มัน คนที่ท่านเจ้าสำนักหมิงส่งมาฆ่าข้ารึ
เยียนเอ๋อร์: ช่างอำมหิตเสียจริง
เยียนเอ๋อร์: ซีเหนียง เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี
มือสังหาร: บัดซบ นางกระโดดลงทะเลสาบไปแล้ว
มือสังหาร: ช่างเถิด อุ้มท้องกระโดดลงทะเลสาบเช่นนั้น อย่างไรก็คงไม่รอด
มือสังหาร: ต้องกลับไปรายงานเจ้าสำนัก
ห้วงที่ 4 เยียนเชียนซุ่ย
เสียงของผู้เฒ่า: เลือดเนื้อกำลังจะดับสูญ แต่มายากลับก่อเกิดขึ้นมาเอง น่าสนใจ ช่างน่าสนใจยิ่งนัก
เยียนเอ๋อร์: ท่านเป็นใคร ลูกของข้าเล่า ลูกของข้าหายไปไหน
เสียงของผู้เฒ่า: ลูกของเจ้าหายไปแล้ว ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่
เสียงของผู้เฒ่า: บางทีอาจได้รับการคุ้มครองจากพระแม่แล้ว
เยียนเอ๋อร์: ที่แห่งนี้ คือสถานที่แบบไหนกันแน่
เสียงของผู้เฒ่า: ที่นี่คือที่พักพิงของผู้สิ้นหวังและไร้ที่ไป
เสียงของผู้เฒ่า: ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ล้วนต้องละทิ้งทุกสิ่งในอดีต ต้องยอมเสียบางสิ่งแล้วรับชีวิตใหม่
เยียนเอ๋อร์: ลูกของข้า
เสียงของผู้เฒ่า: เจ้าจ่ายค่าตอบแทนนั้นไปแล้ว
เสียงของผู้เฒ่า: เมื่อเข้าสู่สำนักข้าแล้วย่อมต้องตัดขาดจากพันธะทางโลก นามใหม่ของเจ้าคือเยียนเชียนซุ่ย
เสียงของผู้เฒ่า: สายพิณแห่งวิชามายานี้ ข้าขอมอบให้เจ้า
ห้วงที่ 5 สักการะ
ผู้เฒ่าสูงสุด: เดิมทีช่องทางนี้ต้องใช้เวลาอีกถึงหกสิบปีจึงจะเสร็จสิ้น ทว่าระยะนี้ตัวข้ากลับได้พบเจอปาฏิหาริย์อันอัศจรรย์ยิ่ง จนสามารถย่นระยะเวลาลงเหลือเพียงสามปีเท่านั้น
เหลิ่งถู ทูตแห่งม่านฝัน: ท่านผู้เฒ่าสูงสุดคงถวายของล้ำค่าบางอย่างกระมัง
ผู้เฒ่าสูงสุด: เลือดเนื้อเชื้อไขแท้ ๆ ของผู้นำระดับสูงฝ่ายธรรมะ กำลังเติบโตอยู่ในครรภ์ของหญิงสาวผู้มีพรสวรรค์จากโรงงิ้วแห่งนั้น
ผู้เฒ่าสูงสุด: เรื่องดีเช่นนี้กลับมาตกถึงมือข้า พระแม่ทรงมีบุญญาธิการล้นฟ้า
เหลิ่งถู ทูตแห่งม่านฝัน: หึ ๆๆ วรยุทธ์ของท่านผู้เฒ่าสูงสุดสูงส่งถึงเพียงนี้ ทำเอาผู้น้อยเลื่อมใสจนมิอาจหาคำใดเปรียบ
ผู้เฒ่าสูงสุด: ทั้งหมดนี้ล้วนเพื่อพระแม่ ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
เยียนเชียนซุ่ย: ท่านอาจารย์ ท่าน อ๊ากกก
เหลิ่งถู ทูตแห่งม่านฝัน: ท่านผู้เฒ่าสูงสุด เหตุใดจึงไว้ชีวิตนางแล้วขับไล่ไป
ผู้เฒ่าสูงสุด: ปล่อยนางไปเถิด หากฆ่านางอาจกระทบสิ่งบูชาเหล่านั้น ทำให้ดวงวิญญาณบริสุทธิ์แปดเปื้อน พระแม่จะไม่พอพระทัย
ห้วงที่ 6 สรรพสิ่งคงเดิม ผู้คนแปรเปลี่ยน
เสียงของจอมยุทธ์: ฟังสิ โรงงิ้วนั่นมีเสียงพิณดังมาอีกแล้ว
เสียงของจอมยุทธ์อีกคน: ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้โรงงิ้วนั่นอีกแล้ว
เสียงของจอมยุทธ์อีกคน: ฟังเสียงพิณอันโหยหวนนั่นสิ