ความทรงจำ

บุปผาแห่งความทรงจำเกี่ยวกับคัมภีร์มลทินต้องห้าม

แรกเริ่ม ความคิดเหล่านั้นเป็นเพียงความเพ้อเจ้อที่แวบผ่าน แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันกลับแตกแขนงในส่วนลึกของหัวใจมากขึ้น ปรากฏในความฝัน และกระซิบอยู่ข้างหู

ห้วงที่ 1 วันเปิดฉาก

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้ตื่นเต้น: ท่านผู้เฒ่าสูงสุดกับเหล่าปรมาจารย์คำนวณทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว วันเที่จะเปิดรอยแยกใกล้มาถึงเต็มที

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้วิตกกังวล: ทว่าคัมภีร์มลทินต้องห้ามบันทึกไว้ว่า ทันทีที่รอยแยกถูกเปิดออก สรรพชีวิตจะล้มตาย และสรรพสิ่งจะดับสูญ

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้แน่วแน่: ตลอดหลายร้อยหลายพันปี การกลืนกินของมลทินมิเคยหยุดนิ่ง

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้แน่วแน่: อาจเป็นอีกหลายล้านปีข้างหน้า หรืออาจเป็นชั่วขณะถัดไป ไม่ช้าก็เร็ว มันย่อมแผ่ขยายมาถึงโลกภายนอกแน่

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้แน่วแน่: ขอเพียงเปิดรอยแยกให้แก่พระแม่ได้ ท่านย่อมปกปักคุ้มครองพวกเราเป็นแน่

ห้วงที่ 2 มหาอิทธิฤทธิ์

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้ปลาบปลื้ม: ฮ่า ๆๆ ในที่สุด ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้ปลาบปลื้ม: พลังที่มากพอจะลบพิภพเงา ดับแดนดารา และทำลายสรรพสิ่ง

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้ปลาบปลื้ม: แม้แต่อู่หลินเร้นลับ ก็เป็นเพียงโพรงมหึมาที่หลงเหลือหลังถูกมันกลืนกิน

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดผู้ปลาบปลื้ม: วินาทีที่สรรพสิ่งหวนคืนสู่ความว่างเปล่า มันจะงดงามตระการตาเพียงใดกัน

ห้วงที่ 3 หวนคืนสู่ความพินาศ

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดที่เปี่ยมแค้น: หึ ๆ ในอดีตคนฝ่ายธรรมะพวกนั้นปฏิบัติต่อข้าเช่นไร

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดที่เปี่ยมแค้น: บัดนี้ พวกมันจะได้รู้ซึ้งถึงรสชาติแห่งความสิ้นหวัง

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดที่เปี่ยมแค้น: ต้องทำให้พระแม่เสด็จลงมายังโลกภายนอกให้ได้

ศิษย์ผู้เฒ่าสูงสุดที่เปี่ยมแค้น: พระแม่ ขอพระองค์นำมลทินมาสู่โลกที่ผุพังเน่าเฟะเกินเยียวยา เต็มไปด้วยความจอมปลอม ความโลภ และความเขลานี้ด้วยเถิด

ค้นหาสารานุกรม

กำลังโหลดดัชนี…