ความทรงจำ
บุปผาความทรงจำของเสวียนหลี่
การสนทนากับจั่วซางทำให้เสวียนหลี่ได้ความเข้าใจใหม่เสมอ ราวกับได้รับเชิญมาชมกระดานหมากซึ่งวางศึกระหว่างมังกรกับมลทินไว้ต่อหน้า
ห้วงที่ 1 ทายาทตระกูลเสวียน
จั่วซาง: การที่ท่านเสวียนหลี่เข้าร่วมภาคีไร้นาม นับเป็นวาสนาของอู่หลินยิ่งนัก
จั่วซาง: ตระกูลเสวียนแตกฉานในสรรพความรู้ใต้หล้า ข้าเลื่อมใสในชื่อเสียงของท่านมานานแล้ว
เสวียนหลี่: ท่านได้กวาดล้างพี่ชายและตระกูลเสวียน กระนั้น ข้ากลับรอดชีวิต ข้าขอขอบคุณทูตอนธการจั่วที่ละเว้น
จั่วซาง: ข้าเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ ขอท่านเสวียนโปรดอภัย เพียงแต่เสวียนอวี้ พี่ชายของท่านไม่ควรเข้าร่วมกับสิบเอ็ดปรมาจารย์
เสวียนหลี่: ขอรับ
จั่วซาง: ตระกูลเสวียนค้นคว้าเศษคัมภีร์สวรรค์มาหลายชั่วคน หลังจากท่านเข้าสู่ภาคีไร้นามแล้ว ท่านพ่อบุญธรรมก็ยังสั่งให้ท่านศึกษามันทั้งวันทั้งคืน
จั่วซาง: ส่วนเรื่องของมังกรและมลทินซึ่งเป็นความลับสำคัญที่สุด เจ้าคงเข้าใจเป็นอย่างดีแล้ว
ห้วงที่ 2 วัตถุจากนอกฟ้า
เสวียนหลี่: มลทินคือพลังแห่งการทำลายล้างจากนอกชั้นฟ้าที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์สวรรค์
เสวียนหลี่: สิ่งนี้ดูราวกับมีจิตสำนึกของตนเอง และดูราวกับเป็นสิ่งที่รวมจิตสำนึกมากมายเข้าด้วยกัน
เสวียนหลี่: หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง ทุกเศษเสี้ยวล้วนเป็นทั้งหมด และทั้งหมดก็คือทุกเศษเสี้ยว
เสวียนหลี่: สิ่งนี้แผ่ขยายไปท่ามกลางหมู่ดาว โดยดำเนินไปตามกฎอันเรียบง่ายที่สุดเพียงข้อเดียว ทุกแห่งที่มันไปถึงจะถูกกัดกร่อนจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของมลทิน
ห้วงที่ 3 มังกร กับ มลทิน
จั่วซาง: ได้ยินมาว่านานมาแล้ว ตระกูลหลงมิได้เป็นเพียงแค่นามสกุลธรรมดา หากแต่สืบทอดบางสิ่งของมังกรมาอย่างแท้จริง
จั่วซาง: ทว่าโลกนี้จะมีมังกรอยู่ได้อย่างไร
เสวียนหลี่: เมื่อมลทินแผ่ไปทั่วหมู่ดาว ก็ย่อมมีสิ่งจากนอกฟ้าที่ยืนหยัดต่อต้านมันอยู่เช่นกัน
เสวียนหลี่: บางทีผู้มาเยือนจากนอกพิภพซึ่งมีความรู้และพลังอำนาจเหนือกว่าเรามาก อาจเป็นผู้บ่มเพาะสิ่งที่สามารถยับยั้งมลทินขึ้นในพิภพเงาแห่งนี้
เสวียนหลี่: คนโบราณยังไม่รู้แจ้ง จึงเรียกสิ่งนั้นว่ามังกร
จั่วซาง: อืม น่าสนใจ น่าสนใจยิ่งนัก
ห้วงที่ 4 เมิ่งฮวา
จั่วซาง: ระยะนี้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นในหลายพื้นที่ ผู้คนจำนวนมากหลับใหลไม่ตื่น โดยต่างไปพบพระแม่ในความฝัน
จั่วซาง: หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ระเบียบที่ภาคีไร้นามค้ำจุนไว้ ย่อมล่มสลายเป็นแน่
จั่วซาง: พระแม่ศักดิ์สิทธิ์ที่ว่านี้ เกี่ยวข้องกับมลทินหรือไม่
เสวียนหลี่: ในกลุ่มสิบเอ็ดปรมาจารย์ มีปรมาจารย์มายานามว่าเมิ่งฮวา
เสวียนหลี่: ระหว่างการศึกกับภาคีไร้นาม นางและท่านหญิงซวีคงสิ้นชีพพร้อมกัน จิตสำนึกของทั้งสองต่างสลายอยู่ในอู่หลินเร้นลับ
เสวียนหลี่: หลังจิตสำนึกของเมิ่งฮวาแตกสลาย นางก็หลอมรวมเข้ากับมลทินที่อยู่ในอู่หลินเร้นลับ จนกลายเป็นสิ่งที่รู้จักในนามของพระแม่ศักดิ์สิทธิ์ในที่สุด
ห้วงที่ 5 หลอมรวมกับมลทิน
จั่วซาง: แหล่งกำเนิดพลังของสิบเอ็ดปรมาจารย์ เศษผลึกสีม่วงพวกนี้ ชักนำให้นางหลอมรวมเข้ากับมลทินหรือ
เสวียนหลี่: ถูกต้อง ในอู่หลินเร้นลับนั้น เศษผลึกสีม่วงเปรียบดั่งเนื้อเน่า ส่วนมลทินเปรียบเสมือนฝูงแมลงวัน
เสวียนหลี่: เมิ่งฮวา พระแม่ศักดิ์สิทธิ์ มิอาจเรียกได้ว่าเป็นมนุษย์อีกต่อไป หากแต่เป็นสิ่งสยองขวัญที่ก่อกำเนิดจากการร่วมร่างกับมลทิน
จั่วซาง: ตามที่เจ้ากล่าวถึงมลทิน พระแม่ก็นับเป็นภาพฉายชนิดหนึ่ง หรือร่างแยกร่างหนึ่งของมัน เป็นทั้งส่วนเสี้ยวหนึ่ง และเป็นทั้งหมดในเวลาเดียวกันอย่างนั้นหรือ
เสวียนหลี่: เป็นเช่นนั้น
จั่วซาง: ความเข้าใจในคัมภีร์สวรรค์ที่ข้ามี ช่างน้อยนิดนักเมื่อเทียบกับเจ้า แต่ถึงอย่างนั้น ข้าขอถามอะไรตื้นเขินกับเจ้าเรื่องหนึ่ง
ห้วงที่ 6 ควบคุม
จั่วซาง: จะเกิดอะไรขึ้น หากหุ่นเชิดหลอมรวมเข้ากับมลทิน
เสวียนหลี่: จิตสำนึกในหุ่นเชิดเกิดจากการที่มนุษย์ฉายมันเข้าไป บางทีมันอาจไม่ได้รับผลกระทบจากมลทิน
เสวียนหลี่: ต่อให้ได้รับผลกระทบ ก็ยังตัดการเชื่อมต่อกับร่างเดิมได้ทัน แล้วถอนตัวหนีออกมาได้
จั่วซาง: หากมลทินเป็นดังที่เจ้าว่ามาจริง แต่ละส่วนล้วนเป็นมันทั้งหมด และมันทั้งหมดก็เทียบเท่ากับทุกส่วนย่อย
จั่วซาง: เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว หากมลทินส่วนหนึ่งมีจิตสำนึกขึ้นมา มันจะกลับไปควบคุมมลทินที่เหลือทั้งหมดได้หรือไม่
เสวียนหลี่: เรื่องนี้ ข้าไม่เคยคิดมาก่อน ทั้งยังไม่เคยได้ยินผู้ใดกล่าวถึง
เสวียนหลี่: เจ้ากำลังถามว่า มนุษย์จะใช้เจตจำนงของตนควบคุมมลทินได้หรือไม่รึ
จั่วซาง: ในยุคบรรพกาล ไฟในสายตามนุษย์ก็ไม่ต่างอะไรไปจากมลทิน ทั้งลึกลับ น่าสะพรึงกลัว และไม่อาจควบคุมได้
จั่วซาง: แต่สุดท้ายแล้ว สุดท้ายพลังแห่งฟ้าดิน ย่อมกลายเป็นเปลวเทียนในมือมนุษย์ มิใช่หรือ