ความทรงจำ
บุปผาความทรงจำของศิษย์ค่ายกลเจ็ดดารา
พวกเขาเห็นกับตาว่าผู้อาวุโสแห่งสมาพันธ์ธรรมะ พรากคู่รักออกจากกันและทำลายคนผู้หนึ่งลง ความแค้นแพร่ขยายจากชั่วขณะนั้นและการดัดแปร ก็คือปุ๋ยที่หล่อเลี้ยงการแก้แค้น
ห้วงที่ 1 ยาพิษหรือยาแก้
ศิษย์พี่รอง: พวกเราทั้งเจ็ดจะรับการดัดแปรกายามังกรหรือไม่
ศิษย์พี่รอง: หากได้ร่างมังกรมาเสริมค่ายกลกระบี่ พวกเราอาจล้างแค้นให้พี่สะใภ้ใหญ่ได้
ศิษย์พี่รอง: แต่สิ่งนี้มิใช่การดัดแปรปราณสังหารจริงหรือ
ห้วงที่ 2 เปลือกกลวง
ศิษย์พี่สาม: เจ้าเห็นสภาพของสหายที่ผ่านการดัดแปรปราณสังหารหรือไม่
ศิษย์พี่สาม: พวกเขากลายเป็นสิ่งว่างเปล่า ราวกับเหลือเพียงเปลือก
ศิษย์พี่ใหญ่: เจ้าคิดว่าพวกเราตอนนี้ยังมิใช่อีกหรือ
ศิษย์พี่ใหญ่: สมาพันธ์ธรรมะแห่งนี้เหลือเพียงเปลือกมานานแล้ว
ห้วงที่ 3 จะมีผู้ใดสนใจ
ศิษย์พี่สี่: เรื่องของพี่สะใภ้ใหญ่ พี่น้องทุกคนล้วนอยู่ข้างศิษย์พี่ใหญ่
ศิษย์พี่ใหญ่: อย่างนั้นหรือ แล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า
ศิษย์พี่ใหญ่: ในสายตาของผู้นำสมาพันธ์ พวกเราเป็นเพียงหมากที่มีก็ได้ไม่มีก็ได้
ห้วงที่ 4 ห่างไกลไร้สิ้นสุด
ศิษย์น้องห้า: ศิษย์พี่ใหญ่ ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว ท่านยังจะรอต่อไปหรือ
ศิษย์น้องห้า: ท่านลืมแล้วหรือว่าพี่สะใภ้ใหญ่ถูกสมาพันธ์
ศิษย์น้องห้า: มีเพียงกายามังกรเท่านั้นที่ช่วยพี่น้องทั้งเจ็ดของเราได้
ห้วงที่ 5 มีแต่ได้ไม่มีเสีย
ศิษย์น้องหก: วิชาดัดแปรกายามังกรได้รับการปรับปรุงโดยภาคี
ศิษย์น้องหก: มันเพียงเพิ่มพูนปราณสังหารโดยไม่ทำให้ธาตุไฟเข้าแทรก เรื่องดีเช่นนี้จะปฏิเสธได้อย่างไร
ศิษย์น้องหก: อีกทั้งเพื่อแก้แค้นให้พี่สะใภ้ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่ย่อมเป็นคนแรกที่ยอมรับการดัดแปร
ห้วงที่ 6 คุณชาย
ศิษย์น้องเจ็ด: ถูกต้อง การดัดแปรกายามังกรมิได้ทำให้ผู้รับการดัดแปรมีสติสมบูรณ์ดังที่พวกมันกล่าว อาการยังค่อย ๆ กำเริบอยู่ดี
ศิษย์น้องเจ็ด: อีกทั้งผู้ที่ผ่านการดัดแปรยังมีเจตจำนงเสรีอยู่จริงหรือ
ศิษย์น้องเจ็ด: ข้าว่า พวกเขากลายเป็นสิ่งที่รู้จักเพียงการเชื่อฟังคุณชายผู้นั้นแล้ว