ความทรงจำ
บุปผาความทรงจำของฮวงสิงจื่อ
เสาหลักแห่งฝ่ายธรรมะรึ สังหารศัตรูนับไม่ถ้วน ชื่อเสียงสะเทือนไกลทั่วยุทธภพ สุดท้ายก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในการช่วงชิงอำนาจของผู้สูงศักดิ์ หากเป็นเช่นนั้นแล้ว เหตุใดไม่ถวายทั้งกายและใจ ให้แก่สิ่งที่จะพลิกสลายทุกสรรพสิ่งเล่า ใต้หล้านี้มีใครบ้างไม่ใช่ตัวหมาก บนโลกใบนี้มีที่ใดบ้างไม่ใช่กระดานหมาก
ห้วงที่ 1 ปกป้อง ปกป้อง ปกป้อง
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ยืนหยัด: ท่านฮวง พวกเราต้องเฝ้าที่นี่อีกนานเพียงใด
ฮวงสิงจื่อ: พวกเราได้รับมอบหมายจากผู้อาวุโสทั้งเก้าแห่งสมาพันธ์ธรรมะ ให้มากวาดล้างหน้ากากอสูรที่นี่
ฮวงสิงจื่อ: เราต้องยืนหยัดจนกว่า ผู้ผ่านการดัดแปรปราณสังหารคนสุดท้ายจะถูกกำจัด
ฮวงสิงจื่อ: การดัดแปรปราณสังหาร ไม่ควรมีอยู่บนโลกนี้ตั้งแต่แรก
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ยืนหยัด: ศิษย์เข้าใจแล้ว พวกเราจะติดตามท่านฮวงไปชั่วชีวิต ร่วมผดุงคุณธรรมและขจัดภัยให้ปวงชน
ห้วงที่ 2 เสาค้ำสุดท้าย
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ภักดี: มีผู้บาดเจ็บล้มตายมากเกินไป หากเป็นเช่นนี้ต่อไป พี่น้องของเราที่นี่คงล้มตายกันจนหมด
ฮวงสิงจื่อ: หากพวกเราต้านไว้ไม่อยู่ หน้ากากอสูรจะบุกเข้าสู่หมู่บ้านสกุลลู่และเมืองผาง ถึงตอนนั้นผลที่ตามมาคงเลวร้ายเกินคาดคิด
ฮวงสิงจื่อ: ตราบใดที่ข้า ศิษย์พี่หญิง และศิษย์น้องแห่งสำนักคุนหลุนยังมีลมหายใจอยู่ พวกข้าจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ภักดี: อภัยให้ข้าด้วย ท่านฮวง เมื่อครู่นี้ข้าพลาดไป
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ภักดี: สามเสาหลักคุนหลุนคือเสาหลักของสมาพันธ์ธรรมะ ตราบใดที่ยังมีท่านทั้งหลายอยู่
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ภักดี: พี่น้องเราไม่กลัวพวกตัวประหลาดที่ไม่ใช่ทั้งคนและผี วันนี้ไม่มันก็เราจะต้องตายไปข้าง
ฮวงสิงจื่อ: พวกเจ้าทุกคนล้วนเป็นพี่น้องที่ข้าให้ความสำคัญยิ่ง ข้าไม่อยากให้ผู้ใดต้องตายเปล่า
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ภักดี: พวกเราเตรียมการซุ่มโจมตีไว้แล้ว ณ ป่าทางทิศตะวันตกของฐานที่มั่น
ฮวงสิงจื่อ: ดี รับมือกับพวกอมนุษย์เช่นนี้ พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องถือกฎยุทธภพ
ห้วงที่ 3 ร่วมอุดมการณ์ ต่างเส้นทาง
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: หน้ากากอสูรนับวันยิ่งเหิมเกริมขึ้นเรื่อย ๆ ที่แย่ไปว่านั้นคือ พี่น้องร่วมสำนักถูกจับไปกำลังถูกดัดแปรปราณสังหาร
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: วันนี้ข้าเห็นน้องหกกับน้องเจ็ด พวกเขาราวกับซากศพเดินได้ ทั้งยังไหันดาบใส่พวกข้า
ฮวงสิงจื่อ: เมื่อถูกดัดแปรแล้ว พวกเขาก็มิใช่มนุษย์อีกต่อไป
ฮวงสิงจื่อ: อย่าได้ออมมือ สังหารหน้ากากอสูรให้จนสิ้น
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: แล้วกำลังเสริมจากสมาพันธ์ธรรมะจะมาหรือไม่
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: วันก่อนข้าได้ยินหน่วยลาดตระเวนบอกว่า ภาคีไร้นามกวาดล้างกองกำลังหน้ากากอสูรในพื้นที่ส่วนใหญ่ไปแล้ว
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: สมาพันธ์ธรรมะกลับประกาศชัยชนะในหลายพื้นที่ ทั้งที่แทบไม่ได้ออกแรง
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: พวกผู้นำของฝ่ายธรรมะกลับเที่ยวหาความสำราญตามโรงมหรสพและบ่อนพนันในเมืองใหญ่ ใช้เงินมือเติบและมัวเมาอยู่กับสุรา
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้กระวนกระวาย: เหตุใดพวกเขาจึงไม่ยอมส่งกำลังหนุนมาที่นี่
ฮวงสิงจื่อ: เบื้องบนของสมาพันธ์ย่อมมีเหตุผลของท่าน ข่าวลือเหล่านั้นไม่ต้องเก็บมาใส่ใจหรอก
ฮวงสิงจื่อ: ภาคีไร้นามต่างหากที่น่าสนใจ ทั้งที่มีกำลังเพียงหยิบมือ แต่กลับปราบกองกำลังหน้ากากอสูรตั้งแต่เมืองใต้ไปจนถึงลานดาวดับได้แล้ว
ฮวงสิงจื่อ: สมาพันธ์ธรรมะมีกำลังมากกว่าพวกเขาหลายร้อยหลายพันเท่า ทั้งยังไม่ได้ขาดแคลนยอดฝีมือ
ฮวงสิงจื่อ: หากยุทธวิธีที่ใช้มิผิดเพี้ยน มีหรือจะกำจัดหน้ากากอสูรไม่ได้
ห้วงที่ 4 จะกวาดล้างศัตรูอย่างไร
ฮวงสิงจื่อ: ตาแก่พวกนั้น น่ารังเกียจนัก
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ไร้เดียงสา: ท่านฮวง ผู้อาวุโสทั้งเก้าส่งข่าวมาหรือยัง
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ไร้เดียงสา: พวกท่านจะส่งกำลังเสริมมาหรือไม่
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้ไร้เดียงสา: อย่างน้อยก็มีคำชมเชยและให้กำลังใจบ้างหรือไม่
ฮวงสิงจื่อ: พวกนั้นรึ หึ ๆๆ
ฮวงสิงจื่อ: ผู้อาวุโสทั้งเก้าตำหนิว่าพวกเราปราบศัตรูได้ไม่เด็ดขาด ทั้งยังสั่งให้กวาดล้างหน้ากากอสูรในพื้นที่นี้ให้หมดภายในสามเดือน
ฮวงสิงจื่อ: บัดนี้คงทำได้เพียงหวังให้ภาคีไร้นามยื่นมือเข้าช่วย
ห้วงที่ 5 จูเสีย
ฮวงสิงจื่อ: จูเสียเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้หูไว: จูเสียที่ท่านฮวงเอ่ยถึง หรือว่าจะเป็นนักพรตจูเสียผู้ใช้กระบี่ยักษ์จนไร้เทียมทานผู้นั้น
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้หูไว: ข้าได้ยินมาว่า เขาลอบสมคบคิดกับผู้ที่อยู่เบื้องหลังการดัดแปรปราณสังหาร
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้หูไว: บัดนี้ผู้อาวุโสทั้งเก้าออกคำสั่งให้สมาพันธ์ธรรมะไล่ล่าสังหารเขาแล้ว
ฮวงสิงจื่อ: แม้ข้าจะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมด แต่ข้ารู้จักนักพรตจูเสียมานาน เขาไม่ใช่คนที่จะละทิ้งคุณธรรมเพียงเพราะเห็นแก่ผลประโยชน์เป็นแน่
ฮวงสิงจื่อ: หรือว่าเขาเองก็กำลังเผชิญความทรมานเช่นเดียวกัน
ห้วงที่ 6 สู่เส้นทางใหม่
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้สับสน: ไม่มีข่าวคราวจากท่านอวี้อินจื่อมาหลายวันแล้ว
ฮวงสิงจื่อ: เกรงว่านางคงไม่มีวันกลับมาอีก
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้สับสน: คุณชายที่มาเยือนวันนี้เป็นคนของภาคีไร้นามหรือ
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้สับสน: ข้าเห็นท่านสนทนาลับกับเขาอยู่นานพอควร ท่านคิดแผนฝ่าวงล้อมออกไปได้แล้วหรือ
ฮวงสิงจื่อ: เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า ยุทธภพไม่จำเป็นต้องกลายเป็นเช่นนี้ และพิภพเงาแห่งนี้เองก็ไม่ควรต้องมีสภาพอย่างทุกวันนี้
ศิษย์ฝ่ายธรรมะผู้สับสน: ท่านฮวง
ฮวงสิงจื่อ: หึ ๆๆ ฮ่า ๆๆๆ