ความทรงจำ
บุปผาความทรงจำของจอมดาบวายุหิมะ
ครั้งแล้วครั้งเล่า สายตาของเขาไล่ตามเด็กที่มีรูปลักษณ์คล้ายคลึง ขณะที่สองเท้าไม่หยุดเสาะหาข่าวคราวอันริบหรี่ แม้เบื้องหน้าจะมีแผนร้ายและอันตรายสอดประสาน แต่ไม่มีสิ่งใดทำให้เขายอมสยบต่อชะตากรรมได้
ห้วงที่ 1 วิกฤต
หัวหน้าหน่วยรอบนอกแห่งพรรคฉิวมิ่ง: ฮี่ ๆๆๆ ท่านผู้เฒ่าสูงสุดมีบัญชา ผู้ใดบังอาจบุกรุกเขตต้องห้ามแห่งผาสะบั้นวิญญาณ สังหารให้หมด ไม่ต้องละเว้น
หัวหน้าหน่วยรอบนอกแห่งพรรคฉิวมิ่ง: ชะตาชีวิตของเจ้าใกล้ขาดเต็มที แดนน้ำแข็งอันหนาวเหน็บแห่งนี้ จักเป็นหลุมฝังศพของเจ้า
จอมดาบวายุหิมะ: ในเมื่อเจ้ากล้าขวางทางข้า ก็จงทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เสีย
ห้วงที่ 2 ตามล่า
จอมดาบวายุหิมะ: เจ้าเคยพบเด็กชายที่มีนามว่าเสี่ยวเฟิง ที่มีอายุเพียงสิบสองปีหรือไม่
จอมดาบวายุหิมะ: ศิษย์ของผู้เฒ่าสูงสุดใช้วาจาหวานล่อลวงลูกข้า ชักนำให้เขาฝึกวิชามาร
จอมดาบวายุหิมะ: ลูกข้าเดินทางไปยังถิ่นฐานของพวกวิชามายาต้องห้ามนั่น จนบัดนี้ก็ยังหายสาบสูญ ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร
จอมมายาชราผมขาว: หึ ๆ หากเป็นดังที่เจ้าว่า เกรงว่าเจ้าคงพาเขากลับมาไม่ได้แล้ว ต่อให้พบก็จำเขาไม่ได้
จอมมายาชราผมขาว: ผู้มีพรสวรรค์และมุ่งปรารถนาจะก้าวเข้าสู่ดินแดนต้องห้ามนั้น และเพื่อเข้าถึงสัจธรรม พวกเขาต้องสละกายเนื้อและกำเนิดในร่างใหม่
จอมดาบวายุหิมะ: หากเจ้าหัวเราะอีกครั้ง ข้าจะเฉือนลิ้นเจ้าทีละนิด ต่อด้วยนิ้ว มือ แขน และขา แต่ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าตายง่าย ๆ
จอมดาบวายุหิมะ: พาข้าไปพบผู้เฒ่าสูงสุด จะไม่มีใครรอดชีวิตไปจากที่นี่ได้
ห้วงที่ 3 บุกลึก
จอมดาบวายุหิมะ: ข้าเฝ้าตามหามาตลอดสามปี และเบาะแสล้วนชี้มายังภูเขาลูกนี้
จอมดาบวายุหิมะ: ภูมิอากาศที่นี่ร้อนชื้น เดิมทีไม่ควรมีหิมะตกด้วยซ้ำ
จอมดาบวายุหิมะ: อืม แดนเหมันต์นี้มิได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
จอมดาบวายุหิมะ: แต่เกิดจากปราณสังหารที่ตกค้างจากเหล่าชาวยุทธ์ ซึ่งในอดีตถูกเสียงระฆังบนผาสะบั้นวิญญาณล่อลวงให้เข่นฆ่ากันเอง
จอมดาบวายุหิมะ: หรือว่าผู้เฒ่าสูงสุดกับผู้ติดตามของเขาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เพื่อฝึกวิชามารชั่วร้ายเหล่านั้นหรือ
จอมดาบวายุหิมะ: เสี่ยวเฟิง เจ้ารออีกสักประเดี๋ยว
จอมดาบวายุหิมะ: พ่อจะรื้อทำลายที่นี่ให้ราบเป็นหน้ากลอง และถอนรากถอนโคนผู้เฒ่าสูงสุดกับสำนักของมันให้สิ้น
ห้วงที่ 4 ติดกับ
ศิษย์เอกแห่งผู้เฒ่าสูงสุด: จอมดาบผู้นั้นบุกเข้ามาแล้ว ศิษย์ทั้งหลายตั้งค่ายกลอาคม
ศิษย์เอกแห่งผู้เฒ่าสูงสุด: ท่านจอมยุทธ์ ท่านจอมยุทธ์ ไว้ชีวิตข้าด้วย
ศิษย์เอกแห่งผู้เฒ่าสูงสุด: พวกเราล้วนถูกท่านผู้ ไอ้แก่นั่นล่อลวงให้มารวมตัวกันที่นี่
จอมดาบวายุหิมะ: เป็นเขี้ยวเล็บให้ทรราช โทษมหันต์มิอาจอภัย
จอมดาบวายุหิมะ: ดูเหมือนไม่มีผู้รอดชีวิตเลยสักคน เช่นนั้นเสี่ยวเฟิงกับผู้เฒ่าสูงสุดอยู่ที่ใดกันแน่
เสียงเด็กหนุ่มแว่วมาไกล ๆ: ท่านพ่อ ท่านพ่อ
จอมดาบวายุหิมะ: เสี่ยวเฟิง นั่นเจ้าหรือ
ห้วงที่ 5 คลุ้มคลั่ง
จอมดาบวายุหิมะ: เสี่ยวเฟิง
เสียงเด็กหนุ่ม: ท่านพ่อ มาทางนี้
เสียงเด็กหนุ่ม: ทางนี้ ทางนี้
จอมดาบวายุหิมะ: เจ้าไม่ใช่เสี่ยวเฟิงแน่ ๆ ลูกไม้ตื้น ๆ เช่นนี้หลอกข้าไม่ได้หรอก
จอมดาบวายุหิมะ: แต่เบาะแสทุกอย่างล้วนสิ้นสุดลงที่นี่ หากข้าไม่ยอมติดกับ ข้าคงไม่มีวันได้พบเสี่ยวเฟิง
จอมดาบวายุหิมะ: ต่อให้เป็นกับดักแล้วจะทำอะไรข้าได้
จอมดาบวายุหิมะ: ต้องมีคนชักใยอยู่เบื้องหลังกับดักนี้ หากข้าทำลายภาพลวงตานี้ได้ ก็ยังพอมีความหวังอยู่
เด็กหนุ่ม: ท่านพ่อ ข้าจะพาท่านไปพบท่านผู้เฒ่าสูงสุด
ห้วงที่ 6 ผนึก
จอมดาบวายุหิมะ: อะไรกัน เสี่ยวเฟิง
จอมดาบวายุหิมะ: บัดซบ
จอมดาบวายุหิมะ: ข้าหาเสี่ยวเฟิงพบแล้ว
จอมดาบวายุหิมะ: แม้ว่า นั่นจะเป็นเพียงส่วนต่าง ๆ ของร่างเขา
จอมดาบวายุหิมะ: ชิ้นส่วนมากมายของเขาถูกแช่แข็ง และกระจัดกระจายอยู่ตามที่ต่าง ๆ
จอมดาบวายุหิมะ: แต่ข้าย่อมจำได้ว่านี่คือลูกชายของข้า
จอมดาบวายุหิมะ: อา บัดซบ อ๊ากกก
จอมดาบวายุหิมะ: ข้าจะสังหารพวกเจ้าให้หมด
ผู้เฒ่าสูงสุด: ส่งศิษย์ระดับล่างไปเพิ่มอีก ปล่อยให้มันฆ่า ให้มันฆ่าจนหนำใจ
ผู้เฒ่าสูงสุด: หึ ๆ พอมันคลุ้มคลั่งจนถึงที่สุด ก็นำมาใช้เป็นร่างใหม่ของหมายเลขเก้าสิบเก้าได้แล้ว